آلیاژ
معنی انگلیسی
alloy
واژههای انگلیسی با این معنی
- ferro-alloy آلياژ فرو
- iron alloy آلياژ آهن
- lead-base alloy آلياژ سرب
- light alloy آلياژ سبک
- metal alloy آلياژ فلز
- nickel alloy آلياژ نيکل
- alloy steel آلياژ فولاد، فولاد فشرده
- steel aloy آلياژ فولاد، فولاد فشرده
- heavy alloy آلياژ سنگين
- binary alloy آلياژ دوتايي، آلياژ محتوي دوفلز بنياني
- free-cutting alloy آلياژ اتومات
- stainless alloy آلياژ ضد زنگ
- ternary alloy آلياژ سه تايي
- alloy treated steel فولاد کم آلياژ
- magnetic alloy آلياژ مغناطيسي
- aluminum alloy آلياژ آلومينيوم
- iron carbon alloy آلياژ آهن و کربن
- wrought alloy آلياژ غير ريختني
- ferromanganese آلياژ آهن و منگنز، فرو منگنز
- alloying constituent ترکيب کننده آلياژ
- hypereutectoid alloy آلياژ هيپراوتکتوئيدي
- building-up alloy آلياژ مخصوص روکش کاري
- hard-facing alloy آلياژ سخت گرداني سطحي
- high-temperature alloy آلياژ درجه حرارت بالا