سطح زمین
معنی انگلیسی
ground
واژههای انگلیسی با این معنی
- ground level سطح زمين
- geodesist مساح سطح کره زمين، عالم بعلم مساعحي سطح کره زمين، زمين پيما
- aboveground در بالاي سطح زمين، در قيد حيات
- outcrop ظهور چينه در سطح زمين، پيدايش رگه ياچپينه در بالاي زمين، رخ دادن
- surface digging استخراج معادن در سطح زمين
- geest مواد رسوبي و ته نشين سطح زمين.
- surface to surface موشک زمين به زمين يا سطح به سطح
- geodetically موافق قاعده پيمايش (سطح کره) زمين، ازروي علم زمين پيمايي
- landform تغييرات سطح زمين در اثر عوامل طبيعي.
- reventment روکش کردن سطح زمين به منظور جلوگيري از، فرسايش ناشي از باد و باران
- laydown bombing بمباران از فاصله خيلي نزديک به سطح زمين، بمباران سينه مال
- descentheight ارتفاع لازم از سطح زمين براي کم کردن از، ارتفاع هواپيما
- landplane هواپيمايي که قادر به برخاستن از سطح زمين، که شامل برف و يخ نيز ميگردد ميباشد
- cabin altitude فشار کابين برحسب فشار معادل ارتفاع بالاي، سطح زمين
- cumulus mammatus ابرهاي متراکمي با برآمدگي آونگ مانند در، سطح زمين
- surface burst ترکش سطحي، ترکش روي سطح زمين
- decision height حداکثر ارتفاع مسير فرود هواپيماي، بي خلبان از سطح زمين
- low level winds بادهاي سطحي، بادهاي نزديک سطح زمين
- geodesy علم زمين پيمايي درمساحت هاي زياد، علم پيمايش سطح کره زمين
- absolute altitude ارتفاع مطلق، ارتفاع هواپيما نسبت به سطح زمين
- cirro-cumulus لايه اي از ابرهاي کروي يا گوي مانند در، ارتفاع تقريبي 6000 متري از سطح زمين
- cirro-status ابرهاي لايه اي خاکستري رنگ يا سفيد شيري، در ارتفاع تقريبي 7000 متري از سطح زمين
- stratus لايه يکنواخت و يک شکلي ازابرهاي کم ارتفاع، و خاکستري رنگ که از سطح زمين بخوبي ديده، ميشوند
- air mass توده هوا، جريان توده عظيمي از هوا که مسافت زيادي، را در سطح زمين طي ميکند.