Benedictine
UKbenidiktinz
US'benə'dıktın
معنی فارسی
يکجورنوشابه ،
راهبي که از سلک"بنديکت"قديس باشد
راهب بندکتين ، راهبه ي بنديکتين
ليکور بنديکتين
معنی کامل و مثال‌ها
/ben´ǝ dik´tin, -tēn/adj., n.
● وابسته به بندیکت مقدس و یا فرقه‌ی تارک دنیاهای او
● راهب بندکتین، راهبه‌ی بندیکتین
● (با B بزرگ) لیکور بندیکتین
ریشه و کاربرد
ریشه
From Latin 'Benedictus', meaning 'blessed', and '-ine', a suffix indicating relation or belonging.
مثال
- The Benedictine monks live a life of prayer and work.
- The Benedictine order is known for its emphasis on community living.
- The Benedictine tradition has greatly influenced Western monasticism.
ترکیب‌های رایج
Benedictine monk Benedictine order Benedictine tradition Benedictine style
تعریف انگلیسی
adjective
- a monk or nun belonging to the order founded by Saint Benedict
- of or relating to Saint Benedict or his works “Pertains to noun: Benedict”
- of or relating to the Benedictines
noun
- a French liqueur originally made by Benedictine monks
مترادف‌ها
noun
Blackfriar.