دیکشنری فارسی

accidence

معنی فارسی

اصول صرف و نحو

پيش امد، تصادف ، اتفاق ، حادثه

معنی کامل و مثال‌ها

/ak´sǝ dǝns/n.

● (دستور زبان) صرف واژه، ساخت واژه، صورت‌های صرفی، تغییرات صرفی

● دستور مقدماتی، اصول اولیه، مبتدیات، اساس

ریشه و کاربرد

ریشه

From Latin 'accidentia' ('accidents, incidental properties').

مثال

  • Accidence is a fundamental part of learning Latin.
  • She studied the accidence of the language.
  • Understanding accidence can help in learning new languages.

ترکیب‌های رایج

Study accidence Accidence of language Book on accidence

تعریف انگلیسی

noun
  1. the part of grammar that deals with the inflections of words

مترادف‌ها

noun
Inflection, grammatical variation, variation of stems, application of case endings and conjugation endings, inflectional etymology, changes undergone by lingual roots.

همین دیکشنری روی گوشی

همهٔ ۲۹۱٬۲۱۲ واژه، بدون نیاز به اینترنت.

دریافت اپلیکیشن