دیکشنری فارسی

air conditioning

UKɛərkəndiʃəniŋ

معنی فارسی

تهويه مطبوع

معنی کامل و مثال‌ها

تهویه مطبوع

ریشه و کاربرد

Noun

The system or process of treating air in a building to control its temperature, humidity, and cleanliness.

ریشه

From the English words 'air' and 'conditioning', first used in this context in the early 20th century.

مثال

  • The building is equipped with air conditioning.
  • Air conditioning is a must in hot climates.
  • The air conditioning is too cold in this office.

ترکیب‌های رایج

Central air conditioning Air conditioning system Air conditioning unit Portable air conditioning

واژه‌های دیگر با معنی «تهويه مطبوع»

همین دیکشنری روی گوشی

همهٔ ۲۹۱٬۲۱۲ واژه، بدون نیاز به اینترنت.

دریافت اپلیکیشن