دیکشنری فارسی

annoyer

معنی فارسی

ازار دهنده .

ریشه و کاربرد

Noun

A person or thing that annoys; a source of irritation or bother.

ریشه

From Middle English 'anoyen', from Old French 'anuier'.

مثال

  • He is a constant annoyer with his loud music.
  • She identified the main annoyers in her life.
  • The noise was a major annoyer.

ترکیب‌های رایج

Constant annoyer Major annoyer Main annoyer Label as annoyer

واژه‌های دیگر با معنی «ازار دهنده .»

همین دیکشنری روی گوشی

همهٔ ۲۹۱٬۲۱۲ واژه، بدون نیاز به اینترنت.

دریافت اپلیکیشن