antiquity
معنی فارسی
روزگار باستان پيشينيان قديمي ها عهد عتيق
معنی کامل و مثال‌ها
/an tik´wǝ tē/n., pl.
● تاریخ باستان (به ویژه پیش از قرون وسطی)
● کهنگی، عتیقه بودن، کهنسالی، قدمت
a rug of great antiquity
فرشی بسیار کهنسال
legends of antiquity
افسانه‌های باستان
the antiquity of Norooz customs
قدمت رسوم نوروزی
● مردمان عهد عتیق، باستانیان، قدیمی‌ها، پیشینیان
the relics left by antiquity
آثاری که باستانیان از خود به جا گذاشته‌اند
the people of antiquity
مردم دوران باستان
● (درجمع) آثار عهد عتیق (بناها و آثار هنری و غیره)
the Cairo museum of antiquities
موزه‌ی آثار باستانی قاهره
● (در جمع - رفتار و رسوم) باستانی
ریشه و کاربرد
ریشه
From Latin 'antiquitas', from 'antiquus' ('old, ancient').
مثال
- The museum houses artifacts of great antiquity.
- He studied the antiquities of the Roman Empire.
- The city is known for its rich antiquity.
ترکیب‌های رایج
Antiquity of In antiquity From antiquity Antiquity period
تعریف انگلیسی
- the historic period preceding the Middle Ages in Europe
- extreme oldness
- an artifact surviving from the past
مترادف‌ها
noun
1. Remote times, the olden time, ancient times, days of yore, early times, days of eld, hoary eld.
2. Ancients, people of old times, ancient life and practice.
3. Ancientness, great age.
4. [plural] Relics of old times, early remains, ancient manners and customs, archaeology.