arbitrate

/är´bǝ trāt´/vt., vi.

● داوری کردن، حکم شدن

he arbitrated between the government and the suing companies

او بین دولت و شرکت‌های شاکی حکم شد.

● (اختلاف را) از طریق حکمیت حل کردن، به داور مراجعه کردن، کدخدامنشی کردن

the two companies decided to arbitrate their differences

دو شرکت تصمیم گرفتند اختلافات خود را به حکمیت بگذارند.

I. verb active
Decide, determine.
II. verb neuter
1. Mediate, interpose, intervene.
2. Judge, decide, determine, adjudicate, give judgment, pass judgment.