arbitrate
UKɑːbitreit
US'ɑ:bət'reıt
معنی فارسی
حکميت کردن (در) فتوي دادن فيصل دادن
معنی کامل و مثال‌ها
/är´bǝ trāt´/vt., vi.
● داوری کردن، حکم شدن
he arbitrated between the government and the suing companies
او بین دولت و شرکت‌های شاکی حکم شد.
● (اختلاف را) از طریق حکمیت حل کردن، به داور مراجعه کردن، کدخدامنشی کردن
the two companies decided to arbitrate their differences
دو شرکت تصمیم گرفتند اختلافات خود را به حکمیت بگذارند.
تعریف انگلیسی
verb
- act between parties with a view to reconciling differences “He interceded in the family dispute” “He mediated a settlement” “Somebody ----s” “Somebody ----s PP” “Sam and Sue arbitrate”
مترادف‌ها
I. verb active
Decide, determine.
II. verb neuter
1. Mediate, interpose, intervene.
2. Judge, decide, determine, adjudicate, give judgment, pass judgment.