battlefield
UKbætlfiːld
US'bætəl'fi:ld
معنی فارسی
ميدان نبرد ميدان جنگ
معنی کامل و مثال‌ها
/bat´'l fēld´/n.
● میدان نبرد، رزمگاه، آوردگاه
battlefield inspection
بازدید از میدان نبرد
the battlefields of World War Two
میدان‌های کارزار جنگ جهانی دوم
● هرگونه زمینه‌ی برخورد، عرصه‌ی مبارزه، ستیزگاه (battleground هم می‌گویند)
the university became a battlefield of ideas
دانشگاه محل منازعه‌ی اندیشه‌ها شد.
ریشه و کاربرد
ریشه
From Middle English 'batel-feld', from Old English 'batel' (battle) + 'feld' (field).
مثال
- The soldiers advanced across the battlefield.
- The battlefield was littered with the remains of fallen soldiers.
- The historians studied the maps of the battlefield to understand the strategic movements.
ترکیب‌های رایج
Fierce battlefield Bloody battlefield Battlefield casualties Battlefield conditions
تعریف انگلیسی
noun
- a region where a battle is being (or has been) fought “they made a tour of Civil War battlefields”