british
UKbritiʃ
US'brıtıʃ
معنی فارسی
انگليسي
معنی کامل و مثال‌ها
/brit´ish/adj., n.
● وابسته به بریتانیا و مردم آن، بریتانیایی (بریتانیا به انگلیس و اسکاتلند و ولز و کورن وال اطلاق می‌شود)
● وابسته به کشورهای مشترک المنافع بریتانیا
● زبان اهالی انگلستان باستان (Cymric هم می‌گویند)
● رجوع شود به: British English
* the British
انگلیسی‌ها، مردم بریتانیا
ریشه و کاربرد
ریشه
From Latin 'Britannicus', from 'Britannia' (Britain).
مثال
- She has a British accent.
- The British Parliament is located in London.
- British cuisine includes dishes like fish and chips.
ترکیب‌های رایج
British accent British Parliament British cuisine British people
تعریف انگلیسی
adjective
- the people of Great Britain
- of or relating to or characteristic of Great Britain or its people or culture “his wife is British” “Pertains to noun: Great Britain”