clapper
UKklæpər
US'klæpə
معنی فارسی
زبانه زنگ دستک زننده چوبک
معنی کامل و مثالها
/klap´ǝr/n.
● کسی که دست میزند یا کف میزند
● ابزاری که صدایی شبیه به صدای کف زدن ایجاد کند
● آدم پر حرف
● تقه زن
ریشه و کاربرد
ریشه
From Middle English 'claper', from Old English 'claper' (ringer of a bell).
مثال
- The clapper of the church bell swung back and forth.
- The clapper inside the tambourine creates the rhythmic sound.
- The clapper of the doorbell was broken, so it didn't ring.
ترکیبهای رایج
Church bell clapper Tambourine clapper Doorbell clapper Wind chime clapper
تعریف انگلیسی
noun
- someone who applauds
- a mobile mass of muscular tissue covered with mucous membrane and located in the oral cavity
- metal striker that hangs inside a bell and makes a sound by hitting the side