دیکشنری فارسی

confirmative

UKkənfəːmətiv

معنی فارسی

تاييدکننده - اثباتي - مبني برتاييد ياتصديق -

تصديق آميز

ریشه و کاربرد

ریشه

From the verb 'confirm' + '-ative' (suffix indicating tendency or capability).

مثال

  • The test results were confirmative of the doctor's diagnosis.
  • Her statement was confirmative of the witness's account.
  • The data provided confirmative evidence for the hypothesis.

تعریف انگلیسی

adjective
  1. serving to support or corroborate “collateral evidence”

همین دیکشنری روی گوشی

همهٔ ۲۹۱٬۲۱۲ واژه، بدون نیاز به اینترنت.

دریافت اپلیکیشن