demean (1)

/dē mēn´, di-/vt.

● (خود را) پست کردن، خوار کردن، خفیف کردن، دون کردن، سبک کردن

to demean oneself by taking a bribe

با گرفتن رشوه خود را خوار و خفیف کردن

what he did demeaned his family too

آنچه او کرد خانواده‌ی او را نیز بی‌عزت کرد.