dialectic
UKdaiəlektik
US'daıə'lektık
معنی فارسی
وابسته به منطق ومناظره ، منطقي ، مناظره اي
معنی کامل و مثال‌ها
/dī´ǝ lek´tik/n., adj.
● (معمولا جمع - بررسی عقاید از راه استدلال و منطق و معمولا از طریق پرسش و پاسخ) جدل، احتجاج، فرنودآوری، اندیش‌سنجی
● بحث منطقی
● (معمولا جمع - روش منطقی هگل که مارکس و پیروانش برای تحلیل فرآیندهای اجتماعی و اقتصادی به کار گرفتند) دیالکتیک، فرنودگری
● رجوع شود به: dialectical
تعریف انگلیسی
adjective
- any formal system of reasoning that arrives at the truth by the exchange of logical arguments
- a contradiction of ideas that serves as the determining factor in their interaction “this situation created the inner dialectic of American history”
- of or relating to or employing dialectic “the dialectical method” “Pertains to noun: dialectic (for: dialectical)”
مترادف‌ها
I. noun
(Logic) Logic of illusion, negative procedure, progression by negation.
II. adjective
(also dialectical)
1. Logical.
2. Negative, critical, exposing limits, exposing inadequacy.
3. Idiomatic, provincial.