dislocation

UKdislɔkeiʃən USdıs'ləu'keıʃən

معنی فارسی

جابجاشدگي در رفتگي (استخوان)

/dis´lō ka´shǝn/n.

● دررفتگی (استخوان)، جا به جا شدگی

knee dislocation

دررفتگی زانو

● به هم خوردگی، تغییر مکان، دگرجایی

postwar industrial dislocations

جابجایی صنایع بعد از جنگ

● (فیزیک) جا به جایی (بلورهای فلز)

noun

an event that results in a displacement or discontinuity
the act of disrupting an established order so it fails to continue “the social dislocations resulting from government policies” “his warning came after the breakdown of talks in London”
a displacement of a part (especially a bone) from its normal position (as in the shoulder or the vertebral column)

noun
1. Derangement, displacement.
2. Luxation, disjointing.