dispossess

/dis´pǝ zes´/vt.

● (از مالکیت) محروم کردن، (به زور) گرفتن، مصادره کردن، خلع ید کردن

they were dispossessed of their land and belongings

زمین و مایملک آنها را مصادره کرده بودند.

verb active
1. Deprive, divest, strip.
2. Dislodge, eject, oust, drive out.
3. (Law.) Disseize, oust, wrongfully dispossess.