distrust
UKdistrʌst
USdıs'trʌst
معنی فارسی
بي اعتمادي ، اعتمادنداشتن يابدگمان بودن به ،
بدگماني
معنی کامل و مثال‌ها
/dis trust´/n., vt.
● بی‌اعتمادی، بدگمانی، سوظن، شک
she has a distrust of foreigners
او نسبت به خارجیان بی‌اعتماد است.
distrust was about to destroy their marriage
بدگمانی داشت زناشویی آنها را تباه می‌کرد.
● بی‌اعتماد بودن، اعتماد نداشتن به، بدگمان بودن، سوظن داشتن
I distrusted him from the very beginning
از همان اول به او اعتماد نداشتم.
تعریف انگلیسی
verb
- doubt about someone's honesty
- the trait of not trusting others
- regard as untrustworthy; regard with suspicion; have no faith or confidence in “Somebody ----s something” “Somebody ----s somebody” “They want to distrust the prisoners”
مترادف‌ها
I. verb active
Doubt, suspect, lack confidence in, mistrust, disbelieve in.
II. noun
Suspicion, misgiving, doubt, mistrust, want of confidence.