dun (2)

/dun/n., vt., vi.

● (مکررا و با سماجت) طلبکاری کردن

the grocer dunned his customer for payment of his bill

بقال مرتب از مشتری برای پرداخت صورت حسابش طلبکاری می‌کرد.

● (مرتبا) آزار دادن، اذیت کردن، به ستوه آوردن یا آمدن

he was dunned by monetary troubles

اشکالات پولی او را به ستوه آورده بود.