دیکشنری فارسی

eared

USıəd

معنی فارسی

گوش دار خوشه دار خوشه کرده خوشه بسته

معنی کامل و مثال‌ها

/ird/adj.

● دارای گوش بخصوص (در ترکیب به کار می‌رود)

long-eared

گوش دراز

red-eared

دارای گوش سرخ

ریشه و کاربرد

ریشه

From Old English 'eared', past participle of 'earian' (to plow).

مثال

  • The long-eared rabbit was hiding in the bushes.
  • The dog is a short-eared breed.
  • The eared seals are a common sight in this region.

ترکیب‌های رایج

Long-eared rabbit Short-eared dog Eared seals Eared pitcher

تعریف انگلیسی

adjective
  1. worn or shabby from overuse or (of pages) from having corners turned down “a somewhat dog-eared duke...a bit run down"-Clifton Fadiman” “an old book with dog-eared pages”
  2. having ears (or appendages resembling ears) or having ears of a specified kind; often used in combination

واژه‌های دیگر با معنی «گوش دار»

همین دیکشنری روی گوشی

همهٔ ۲۹۱٬۲۱۲ واژه، بدون نیاز به اینترنت.

دریافت اپلیکیشن