elocution
معنی فارسی
شيوه سخنوري حسن تقرير طرزبيان
معنی کامل و مثالها
/el´ǝ kyōō´shǝn/n.
● شیوهی سخنوری، طرز بیان، سبک صحبت کردن و قرائت، فصاحت
● (هنر نطق و خطابه و دکلمه سازی) سخن آرایی، سخنوری، آیین سخنوری
ریشه و کاربرد
ریشه
Late Middle English (in the sense ‘conversation’): from Latin elocutio(n-), from eloqui ‘speak out’.
مثال
- She took lessons in singing and elocution.
- His elocution was slow and deliberate.
- She was known for her powerful elocution.
ترکیبهای رایج
Elocution lesson Elocution competition Elocution skills Elocution teacher
تعریف انگلیسی
- an expert manner of speaking involving control of voice and gesture
مترادفها
noun
1. Speech, faculty of speech, power of expression.
2. Utterance, delivery, manner of speaking, oral expression.
3. Art of delivery, art of oral expression, reading art, declamatory art.