enamel
معنی فارسی
مينا ميناي دندان ميناکاري لعاب شيشه
معنی کامل و مثال‌ها
/e nam´ǝl, i-/n., vt.
● لعاب (که به سفال و فلز و غیره می دهند)، لاب، لایه آب، لیزابه
the kettle has a red enamel
کتری لعاب قرمز فامی دارد.
● میناکاری، میناکاری کردن
● (دندان) مینا
● (هر چیز لعاب مانند) لعابسانه، میناسانه، روکش جلادار
● ظرف لعابی، لعابی، گنجانه‌ی لعابی
● (رنگی که پس از خشک شدن سخت و براق و لعاب مانند می شود) رنگ مینایی، رنگ لعابی
● لعابدار کردن، مینادار کردن، لعاب زدن به
a metal sink that has an enamelled surface
دستشویی فلزی که سطح لعابداری دارد.
● با رنگ های گوناگون آذین کردن، رنگارنگ کردن
enameled brick
آجر کاشی
the sun enamelled the whole scene
خورشید تمام صحنه را رنگارنگ کرده بود.
● میناسان کردن، لعابسان کردن، دارای سطح لعاب مانند کردن
ریشه و کاربرد
ریشه
Middle English, from Anglo-French 'enameler', 'enamailler', from 'en-' + 'esmail', of Germanic origin; akin to Old High German 'smelzan' to melt.
مثال
- The enamel on her teeth is starting to wear off.
- He enameled the pottery to give it a glossy finish.
- The jewel was encased in a layer of enamel.
ترکیب‌های رایج
Enamel paint Enamel coating Enamel surface Enamel layer Enamel finish
تعریف انگلیسی
- hard white substance covering the crown of a tooth
- a colored glassy compound (opaque or partially opaque) that is fused to the surface of metal or glass or pottery for decoration or protection
- a paint that dries to a hard glossy finish
- any smooth glossy coating that resembles ceramic glaze
- coat, inlay, or surface with enamel “Somebody ----s something”