دیکشنری فارسی

enchanter

UKintʃɑːntər

معنی فارسی

افسون گر ساحر

ریشه و کاربرد

Noun

A person who uses magic or sorcery, especially to put someone or something under a spell.

ریشه

From Middle English 'enchaunter', from Old French 'enchanter', from Latin 'incantare'.

مثال

  • The enchanter cast a spell on the princess.
  • He was known as a powerful enchanter.
  • The enchanter used his magic to control the elements.

ترکیب‌های رایج

Powerful enchanter Evil enchanter Ancient enchanter Enchanter's spell

مترادف‌ها

noun
1. Charmer, magician, sorcerer, necromancer.
2. Charmer, the one who delights, captivates, or fascinates.

واژه‌های دیگر با معنی «افسون گر»

همین دیکشنری روی گوشی

همهٔ ۲۹۱٬۲۱۲ واژه، بدون نیاز به اینترنت.

دریافت اپلیکیشن