epoch
معنی فارسی
عصر دوره عصرتاريخي مبدا تاريخ
معنی کامل و مثال‌ها
/ep´ǝk; ep´äk´/n.
● (ابتدای عصر جدید) آغاز دوران (نوین)، نودوران، نوزمانه، نوروزگار، عصر نو
her discoveries marked a new epoch in chemistry
کشفیات او آغاز دوران نوینی در علم شیمی بود.
● (مدت زمان با در نظر گرفتن رویداد یا شخصیت مهم و غیره) عصر، دوران، روزگار، زمانه، دوره
an epoch of social revolution
دوران انقلاب اجتماعی
the Napoleonic epoch
عصر ناپلئون
the feudal epoch
دوران ملوک الطوایفی
● برهه (از زمان)، تاریخ، مدت زمان
● نقطه‌ی عطف
● (زمین شناسی) دور (از period کمتر و از age طولانی‌تر است) (در برابر: دوران = era و: دوره = period)
● (نجوم) زمان تعیین مکان ستارگان و غیره و یا زمان انجام مشاهده‌ی نجومی
* epoch-making
تاریخ ساز، دوران ساز، مهم
the epoch-making invention of computers
اختراع تاریخ ساز کامپیوتر
ریشه و کاربرد
ریشه
Late Middle English via Latin from Greek epochē ‘stoppage, fixed point of time’.
مثال
- The Victorian epoch
- His death marked the end of an epoch
- The beginning of a new epoch
ترکیب‌های رایج
New epoch Historical epoch Geological epoch Cultural epoch
تعریف انگلیسی
- a period marked by distinctive character or reckoned from a fixed point or event
- (astronomy) an arbitrarily fixed date that is the point in time relative to which information (as coordinates of a celestial body) is recorded
- a unit of geological time that is a subdivision of a period and is itself divided into ages
مترادف‌ها
noun
Period, date, era, age, point or period of time (remarkable for some event).