estoppel
معنی فارسی
اقرارياعملي که انکاريانقض ان قانوناممنوع
باشد
معنی کامل و مثالها
/e stäp´ǝl/n.
● (حقوق - جلوگیری از انکار چیزی که قبلا توسط همان شخص در دادگاه اظهار یا ادعا شده است) منع انکار
ریشه و کاربرد
ریشه
Mid 16th century. From Old French estoupail (French: estoupier), from estoper 'to stop up'.
مثال
- The principle of estoppel applies in this case.
- He claimed estoppel to prevent the bank from foreclosing.
- Estoppel is a complex area of contract law.
ترکیبهای رایج
Doctrine of estoppel Promissory estoppel Estoppel by deed Estoppel certificate Estoppel in pais
تعریف انگلیسی
noun
- a rule of evidence whereby a person is barred from denying the truth of a fact that has already been settled
مترادفها
noun
Bar, impediment.