fainthearted
UKfeinθɑːtid
US'feınt'hɑ:tıd
معنی فارسی
کم دل، بيدل و جرات، بزدل، ترسو
با ترس و لرز، جبنآميز، بزدلانه
معنی کامل و مثالها
/-härt´id/adj.
● کم دل، بیدل و جرات، بزدل، ترسو
● با ترس و لرز، جبنآمیز، بزدلانه
to make a fainthearted attempt
با ترس و لرز دست به کاری زدن
ریشه و کاربرد
ریشه
From Middle English, from fainthearted + -ed. Equivalent to faintheart + -ed.
مثال
- He was too fainthearted to confront her.
- The fainthearted man could not face the challenges of life.
- She was fainthearted when it came to making tough decisions.
ترکیبهای رایج
fainthearted attempt fainthearted effort fainthearted approach fainthearted response
تعریف انگلیسی
adjective
- lacking conviction or boldness or courage “faint heart ne'er won fair lady”