feudatory
معنی فارسی
تابع شرايط تيول زيردست تيول دار زعيم
معنی کامل و مثال‌ها
/fyōō´dǝ tôr´ē/n., pl.
● تیول‌دار، رعیتی که در مقابل بیگاری یا پول زمین در اختیارش گذاشته اند
● زمین داده شده در مقابل خدمت، تیول
● وابسته به رابطه‌ی خان خانی (تیول دهنده و تیول دار)
● وظیفه‌ی تیول دار نسبت به صاحب زمین
تعریف انگلیسی
adjective
- a person holding a fief; a person who owes allegiance and service to a feudal lord
- of or pertaining to the relation of a feudal vassal to his lord “a feudatory relationship” “Pertains to noun: fealty”
- owing feudal allegiance to or being subject to a sovereign “it remained feudatory to India until 1365”