flinch

/flinch/vi., n.

● (از شدت درد یا ترس) خود را عقب کشیدن، به خود لرزیدن، (از ترس) عضلات خود را منقبض کردن، جا خوردن، یکه خوردن، چندش

I flinch every time I hear a dentist's drill

هروقت صدای مته‌ی دندان‌ساز را می‌شنوم به خود می‌لرزم.

when I touched his sore, he flinched

تا دست به زخمش زدم به خود لرزید.

● (از کار خطرناک یا مشکل و غیره) روی گرداندن، شانه خالی کردن

he pulled the trigger without flinching

او بی‌پروا ماشه را کشید.

* flinch from doing something

از انجام کار (ناخوشایند و غیره) سرباز زدن

verb neuter
Shrink, withdraw, retreat, swerve, wince, draw back, hold back.