foredoom

/fôr dōōm´,fôr´dōōm´/vt., n.

● از آغاز به سرنوشت بدی دچار کردن، از پیش محکوم کردن

laziness foredoomed him to failure

تنبلی از پیش او را محکوم به شکست کرد.

● (قدیمی) سرنوشت، قضا و قدر

verb active
Predestine, foreordain, preordain, doom beforehand.