gabble

/gab´ǝl/n., vt., vi.

● تند و نامفهوم حرف زدن، ور زدن، جویده جویده حرف زدن، بلغور کردن

Akbar cleared his throat and gabbled through his prayer

اکبر سینه‌ی خود را صاف کرد و دعای خود را جویده جویده ادا کرد.

● (مثل غاز) قات قات کردن

ducks were gabbling by the side of the pond

مرغابی‌ها در کنار استخر قات قات می‌کردند.

● قات قات، زر زر، سخن تند و نامفهوم

I. verb neuter
Chatter, prattle, babble, jabber, talk idly, rattle on. See prate, v. n.
II. noun
Prate, prattle, chatter, clack, cackle, gossip, palaver, gab, idle talk, small talk.