gall (2)

/gôl/n., vt., vi.

● زخم (به ویژه بر پشت اسب و خر)، پوست‌رفتگی، جرب

● آزردگی (در اثر پوست‌رفتگی)، گری

● (در اثر مالش و تماس با چیزی زبر) خراشیدن یا زخمی کردن یا شدن، پوست رفته کردن یا شدن

a saddle often galls the back of a horse

زین اغلب پشت اسب را زخم می‌کند.

● آزردن، رنجه دادن

all night we were galled by enemy fire

تیراندازی دشمن در سرتاسر شب ما را رنج می‌داد.