gentile
UKdʒentail
US'dʒen'taıl
معنی فارسی
شخص غيرکليمي ،
کسيکه نه مسيحي ونه کليمي باشد ، بت پرست ،
کافر
معنی کامل و مثال‌ها
/jen´tīl´/n., adj.
● شخص غیر یهودی، گوئیم
● (در میان مسیحیان قدیم) کافر، بی دین
● (در فرقه‌ی مورمون‌های آمریکا) غیر مورمون
● وابسته به قبیله یا ملت بخصوصی
● (دستور زبان) نشانگر کشور یا ملیت
"German" is a gentile adjective
((آلمانی)) صفت نشانگر ملیت است.
تعریف انگلیسی
adjective
- a person who does not acknowledge your god
- a person who is not a member of one's own religion; used in this sense by Mormons and Hindus
- a Christian as contrasted with a Jew
- a Christian “Christians refer to themselves as gentiles”
- belonging to or characteristic of non-Jewish peoples
مترادف‌ها
noun
Pagan, heathen, worshipper of false gods.