guffaw

/gu fô´, gǝ-/n., vi.

● قاه قاه خندیدن، قهقهه زدن، خنده‌ی بلند و خارج از نزاکت کردن

when he heard his enemy was ill, he guffawed

وقتی شنید که دشمنش مریض است خنده بلند و نیشداری سر داد.

● قهقهه، خنداخند، خرخنده، شلیک خنده

noun
Laugh (boisterous or loud), horse laugh.