hunter
معنی فارسی
شکارگر شکار باز شکارچي دام گذار نخجيرگر
معنی کامل و مثال‌ها
/hunt´ǝr/n.
● شکارچی، صیاد، نخجیرگر، بشگر
● (اسبی که برای حمل شکارچی به ویژه در شکار روباه آموخته شده است) اسب شکاری
● ساعت قابدار، ساعت جیبی، ساعت ویژه‌ی شکار (hunting watch هم می‌گویند)
● سگ شکاری
* hunter-gatherer, n.
(انسان‌های اولیه) شکارچی - گردآور
ریشه و کاربرد
ریشه
Derived from the verb 'hunt'. Originates from Old English 'huntian' meaning 'chase game'.
مثال
- The hunter tracked the deer through the forest.
- He is a skilled hunter.
- The lion is a natural hunter.
ترکیب‌های رایج
Skilled hunter Hunter's trap Hunter's rifle
تعریف انگلیسی
- someone who hunts game
- a person who searches for something “a treasure hunter”
- a watch with a hinged metal lid to protect the crystal
- a constellation on the equator to the east of Taurus; contains Betelgeuse and Rigel
مترادف‌ها
noun
1. Huntsman.
2. Hound, hunting dog.
3. Hunting horse, hunting nag, horse for the chase.