incontrovertible
UKinkɔntrəvəːtəbl
USıŋ'kɔntrəu'və:tıbəl
معنی فارسی
بحث ناپذير ، از بحث ، مسلم ، بي چون و چرايي ،
بي شبهه
معنی کامل و مثالها
/in´kän´trǝ vu_rt´ǝ bǝl/adj.
● غیرقابل بحث و تردید، بی چون و چرا، مسلم، محقق، انکارناپذیر
incontrovertible evidences
شواهد انکار ناپذیر
incontrovertible facts
حقایق مسلم
ریشه و کاربرد
ریشه
From Latin 'incontrovertibilis', from 'in-' (not) + 'controvertibilis' (controversial).
مثال
- The evidence presented was incontrovertible.
- Her innocence was proven to be incontrovertible.
- The facts speak for themselves and are incontrovertible.
ترکیبهای رایج
Incontrovertible evidence Prove to be incontrovertible Provide incontrovertible proof
تعریف انگلیسی
adjective
- impossible to deny or disprove “incontrovertible proof of the defendant's innocence” “proof positive” “an irrefutable argument”
- necessarily or demonstrably true “demonstrable truths”
مترادفها
adjective
Indisputable, unquestionable. See incontestable.