دیکشنری فارسی

incriminates

UKinkrimineits

معنی فارسی

بکناه متهم کردن ، به تبه کاري متهم کردن ،

گناه کار قلم دادن

ریشه و کاربرد

Adverb

In a manner that suggests or indicates guilt or involvement in a crime or wrongdoing.

ریشه

From Latin "incriminatus", past participle of "incriminare" (to accuse), from "in-" (in) + "crimen" (crime).

مثال

  • He answered the detective's questions incriminatingly.
  • She looked at him incriminatingly, implying that he was hiding something.
  • The suspect's behavior during the interrogation was incriminatingly nervous.

ترکیب‌های رایج

Answer incriminatingly Look incriminatingly Behave incriminatingly Point incriminatingly

واژه‌های دیگر با معنی «بکناه متهم کردن»

همین دیکشنری روی گوشی

همهٔ ۲۹۱٬۲۱۲ واژه، بدون نیاز به اینترنت.

دریافت اپلیکیشن