incriminating
UKinkrimineitiŋ
USınk'rımə'neıtıŋ
معنی فارسی
بکناه متهم کردن ، به تبه کاري متهم کردن ،
گناه کار قلم دادن
ریشه و کاربرد
ریشه
From Latin "incriminatio", from "incriminare" (to accuse), from "in-" (in) + "crimen" (crime).
مثال
- The incrimination of innocent individuals is a serious miscarriage of justice.
- The defense attorney argued against the incrimination of his client.
- The police conducted a thorough investigation to gather evidence of incrimination.
ترکیبهای رایج
Act of incrimination Evidence of incrimination Case of incrimination Incrimination of someone
تعریف انگلیسی
adjective
- charging or suggestive of guilt or blame “incriminatory testimony”