inductive
UKindʌktiv
معنی فارسی
قياسي استنتاجي القائي
معنی کامل و مثال‌ها
/in duk´tiv/adj.
● (نادر) راهبر، راهنما، وادارساز
● (منطق) استقرایی، کم به بیش رسانی، از پاره به هماد، بازکاو
inductive reasoning
استدلال استقرایی
● (برق) القایی، درانگیز، درانگیزانه، توختگر، القایشی، توختی
● (نادر) مقدماتی
● (تنکردشناسی) در انگیختنی
ریشه و کاربرد
ریشه
From Latin 'inductivus' meaning 'leading in'.
مثال
- Inductive reasoning is a key part of scientific research.
- The detective used inductive logic to solve the case.
- The study was based on inductive analysis of the data.
ترکیب‌های رایج
Inductive reasoning Inductive logic Inductive analysis Inductive method
تعریف انگلیسی
adjective
- arising from inductance “inductive reactance” “Pertains to noun: inductance”
- of reasoning; proceeding from particular facts to a general conclusion “inductive reasoning”
- inducing or influencing; leading on “inductive to the sin of Eve"- John Milton”