insult
معنی فارسی
توهين بي احترامي خواري بدحرفي فحش حمله
معنی کامل و مثالها
/in sult´; in´sult´/n., vt., vi.
● توهین، اهانت، خوارداشت
I cannot bear his insults any longer
بیش از این تاب تحمل توهینهای او را ندارم.
he considers it an insult to his intelligence
او آن را نوعی اهانت به عقل و شعور خود تلقی میکند.
to add insult to injury
علاوه بر آسیب رساندن توهین هم کردن، صدمه زدن و اهانت هم کردن
● توهین کردن، اهانت کردن، خوارداشت کردن، (پهلوی) ویزاستن
he insulted me by turning his back to me and not answering my greeting
او با پشت کردن به من و پاسخ ندادن به سلام و تعارفم به من توهین کرد.
● (قدیمی) حمله، تک، برتاخت، (ارتش) حملهی غافلگیر کننده، ناگهان تک، یورش بردن، برتاختن
● (قدیمی) مغرورانه رفتار کردن
● (پزشکی: آسیب به بافت یا اندام و هر چیزی که موجب این آسیب باشد) افگار، فگار
repeated acute vascular insults
افگارهای شدید و مکرر رگها
any insult to the constitution of a patient suffering from tuberculosis
هر گونه افگار به بنیهی بیمار مبتلا به سل
a thermal insult
افگار دمایی (ناشی از حرارت زیاد)
* hurl insults at
توهین کردن به، آماج تحقیر و توهین قرار دادن
تعریف انگلیسی
- a rude expression intended to offend or hurt “when a student made a stupid mistake he spared them no abuse” “they yelled insults at the visiting team”
- a deliberately offensive act or something producing the effect of deliberate disrespect “turning his back on me was a deliberate insult” “He insulted her with his rude remarks” “the student who had betrayed his classmate was dissed by everyone” “Verb Frames:” “Somebody ----s somebody” “Something ----s somebody” “Sam cannot insult Sue” “The performance is likely to insult Sue”
مترادفها
I. noun
Affront, offence, indignity, outrage, abuse, contumely.
II. verb active
Affront, offend, abuse, treat with insolence, offer an indignity to, show or display insolence toward, commit an indignity upon.