irony (1)

/ī´rǝ nē, ī´ǝr nē/n., pl.

● طعنه، گواژه

if we call a stupid person wise, it is a kind of irony

اگر آدم احمقی را عاقل صدا کنیم، این نوعی طعنه است.

● وارون رویداد، تفشه، تفش، قضای روزگار

it is an irony that the fire station burned!

تفشه است که ایستگاه آتش‌نشانی آتش گرفت‌!

● (داستان و نمایش: تفاوت میان واقعیت در نظر شخصیت داستان و واقعیت حقیقی که بر خواننده یا تماشاگر آشکار شده است) وارون پنداشت (dramatic irony هم می‌گویند)

● (تظاهر به جهل به ویژه در مباحثه به منظور گیر انداختن طرف) وارون نمایی (Socratic irony هم می‌گویند)