jib (3)

/jib/n., vi.

● (به ویژه در مورد اسب) یکه خوردن، رموک شدن (مثلا به خاطر دیدن چیزی)، رم کردن

the horse jibbed at a snake

اسب با دیدن مار رم کرد.

● (از جای خود) جم نخوردن، باز ایستادن، جلو نرفتن، پس کشیدن

● (جانور و گاهی انسان) رموک، زود رم، چموش

● بی میلی نشان دادن، خودداری کردن، پرهیزیدن

she jibbed on singing because the men were there

چون مردها آنجا بودند از آواز خواندن امتناع کرد.