likable
UKlaikəbl
US'laıkəbəl
معنی فارسی
دوست داشتني
معنی کامل و مثالها
/līk´ǝ bǝl/adj.
● دوست داشتنی، خوشایند، خوش برخورد
one of the likeable features of this book
یکی از ویژگیهای دلپسند این کتاب
ریشه و کاربرد
ریشه
From the verb 'like' + '-able'. First known use in the 1730s.
مثال
- She has a likable personality.
- He's a very likable young man.
- The film's main character is not very likable.
ترکیبهای رایج
Highly likable Very likable Likable character Likable person
تعریف انگلیسی
adjective
- (of characters in literature or drama) evoking empathic or sympathetic feelings “the sympathetic characters in the play”
- easy to like; agreeable “an attractive and likable young man”