lowlife

معنی فارسی

از طبقات پست اجتماع، پست، حقير

آدم تبهکار، فرومايه ، پست فطرت

/-līf´/n., pl.

● (عامیانه)

● از طبقات پست اجتماع، پست، حقیر

● آدم تبهکار، فرومایه، پست فطرت (lowlifer هم می‌گویند)

noun

a person who is deemed to be despicable or contemptible “only a rotter would do that” “kill the rat” “throw the bum out” “you cowardly little pukes!” “the British call a contemptible person a `git”