mandibulate
معنی فارسی
آرواره دار فکدار قادر به جويدن
معنی کامل و مثالها
/man dib´yōō lit/adj., n.
● (به ویژه برخی حشرات) آروارهدار، فکدار (از زیر شاخهی Mandibulata)
● قادر به جویدن
ریشه و کاربرد
ریشه
From Latin 'mandibula' (jaw) + '-ate' (suffix forming adjectives).
مثال
- The mandibulate insects use their strong jaws to crush their prey.
- The mandibulate fish has a powerful bite.
- The mandibulate dinosaur had sharp teeth in its jaws.
تعریف انگلیسی
adjective
- having mandibles “Pertains to noun: mandible”