دیکشنری فارسی

noisemaker

معنی فارسی

صدا بلند کن صداساز موجب سروصدا جنجال آفرين

معنی کامل و مثال‌ها

/noiz´māk´ǝr/n.

صدا بلند کن، صداساز (مثلا بوق و کرنا و غیره)، موجب سروصدا، جنجال آفرین

ریشه و کاربرد

Noun

A device, such as a party horn or a rattle, that is used to make noise, especially for fun or celebration.

ریشه

From 'noise' + 'maker'. First known use in the 20th century.

مثال

  • The children were given noisemakers to celebrate the New Year.
  • The crowd used noisemakers to cheer on their team.
  • She bought a noisemaker for the birthday party.

ترکیب‌های رایج

Party noisemaker Loud noisemaker New Year's noisemaker

واژه‌های دیگر با معنی «صدا بلند کن»

همین دیکشنری روی گوشی

همهٔ ۲۹۱٬۲۱۲ واژه، بدون نیاز به اینترنت.

دریافت اپلیکیشن