noisemaker
معنی فارسی
صدا بلند کن صداساز موجب سروصدا جنجال آفرين
معنی کامل و مثالها
/noiz´māk´ǝr/n.
● صدا بلند کن، صداساز (مثلا بوق و کرنا و غیره)، موجب سروصدا، جنجال آفرین
ریشه و کاربرد
Noun
A device, such as a party horn or a rattle, that is used to make noise, especially for fun or celebration.
ریشه
From 'noise' + 'maker'. First known use in the 20th century.
مثال
- The children were given noisemakers to celebrate the New Year.
- The crowd used noisemakers to cheer on their team.
- She bought a noisemaker for the birthday party.
ترکیبهای رایج
Party noisemaker Loud noisemaker New Year's noisemaker