ordeal
معنی فارسی
آزمايش سخت که بدان بردباري مردم را بسنجند ،
امتحان با عذاب جسمي
معنی کامل و مثالها
/ôr dēl´/n.
● (عهد کهن) آزمون سخت (مثلا رفتن با پای لخت از میان آتش و زغال سوزان) برای اثبات بیگناهی (چون باور داشتند که آدم بیگناه صدمه نخواهد دید)، گناه آزمون، گنه آزمون
to pass an ordeal
از هفت خوان رستم گذشتن
ordeal of fire
گناه آزمون با آتش، اثبات بیگناهی با گذشتن از آتش
ordeal by battle
گناه آزمون از راه نبرد، گناه آزمون رزمی
● هر آزمایش سخت: هفت خوان
to pass the ordeal of a trial
از هفت خوان محاکمه گذشتن
facing my bad-tempered teacher was quite a ordeal
رو به رو شدن با معلم بدخلق من کار بسیار شاقی بود.
ریشه و کاربرد
ریشه
From Old English 'ordāl', from Old Norse 'ordǫl', meaning 'judgment' or 'trial'.
مثال
- Going through a divorce can be an emotional ordeal.
- Surviving the accident was a harrowing ordeal.
- The team faced a grueling ordeal during the championship game.
ترکیبهای رایج
Difficult ordeal Painful ordeal Harrowing ordeal Grueling ordeal Court case ordeal
تعریف انگلیسی
- a severe or trying experience
- a primitive method of determining a person's guilt or innocence by subjecting the accused person to dangerous or painful tests believed to be under divine control; escape was usually taken as a sign of innocence
مترادفها
noun
Trial, test, touchstone, proof, assay, experiment, scrutiny, probation.