outcaste
معنی فارسی
(کسي) که از فرقه خود بيرون رانده شده است ،
بويژه در هند
معنی کامل و مثالها
/out´kast´/n.
● (هندوستان) آدم مطرود طبقهی اجتماعی خود، آدم بیکس و کار
تعریف انگلیسی
adjective
- a person belonging to no caste
- not belonging to or having been expelled from a caste and thus having no place or status in society “the foreigner was a casteless person”