outland

/out´land´, -lǝnd/n., adj.

● (معمولا جمع) جا (های) دور افتاده، سرزمین (های) دور از دریا

● دور دست، دور افتاده، دور از دریا

● (قدیمی) کشور خارجی، سرزمین بیگانه

● (قدیمی) بیگانه، برون‌مرزی، خارجی، اجنبی