pontificate
USpɔn'tıfə'keıt
معنی فارسی
مقام اسقفي ياپاپي ياکهانت يا امامت ،
دوره اسقفي ياپاپي ياکهانت يا امامت
معنی کامل و مثال‌ها
/pän tif´i kit, -kāt´/n., vi.
● مقام یا دوران تصدی پاپ یا مطران
● (به عنوان پاپ یا مطران) سرپرستی کردن (به ویژه در مراسم عشای ربانی)
● (با خودنمایی و فضل فروشی) عمل کردن یا حرف زدن، (با تظاهر به دانش و عقل زیاد) اظهار عقیده کردن، اظهار فضل کردن
he often pontificated on matters outside his field
اغلب درباره‌ی مطالب خارج از رشته‌ی خودش اظهار فضل می‌کرد.
the error of those who pontificated about the outcome of the elections became evident
اشتباه آنان که درباره‌ی نتیجه‌ی انتخابات اظهار اطلاع می‌کردند عیان شد.
ریشه و کاربرد
ریشه
From Latin 'pontificatus' (exercised the office of a pontiff), from 'pontifex' (bridge builder).
مثال
- He loved to pontificate about politics.
- The professor would often pontificate on philosophical matters.
- She pontificated about the importance of education.
تعریف انگلیسی
verb
- the government of the Roman Catholic Church
- administer a pontifical office “Somebody ----s”
- talk in a dogmatic and pompous manner “The new professor always pontificates” “Somebody ----s”
مترادف‌ها
noun
Popedom, papacy.