pounce (1)

/pouns/n., vi.

● (پرنده‌ی شکاری) چنگال (talon و claw هم می‌گویند)

● (با: at یا on یا upon - مثل پرنده‌ی شکاری) فرود آمدن و در ربودن، قاپ زدن، پریدن (روی چیزی) و قاپیدن

the eagle pounced on the rabbit

عقاب شیرجه رفت و خرگوش را در ربود.

as soon as the telephone rings, Ali pounces on it

(مجازی) تا تلفن زنگ می‌زند علی می‌پرد و آن را بر می‌دارد.

● عمل قاپیدن یا با چنگال گرفتن، ربایش، قاپ‌زنی

● بل گرفتن، (هنگام لغزش کسی) سخت به او پریدن

when I broke the cup, everyone in the house pounced on me

وقتی فنجان را شکستم همه‌ی اهل خانه به من پریدند.