self-indulgence
معنی فارسی
تن آسائي
معنی کامل و مثالها
/-in dul´jǝns/n.
● خودکامگی، تسلیم شدن به هوا و هوسهای فردی، میل گرایی، خویشکامی، هوسرانی، لذت جویی
تعریف انگلیسی
noun
- an inability to resist the gratification of whims and desires
- excess in action and immoderate indulgence of bodily appetites, especially in passion or indulgence “the intemperance of their language”